Podstawy tworzenia aplikacji

Prev Next

Tworzenie aplikacji w Tulipie może początkowo wydawać się zniechęcające, ale gdy już przeanalizujesz i zrozumiesz jej podstawowe elementy, nie jest to wcale takie skomplikowane. Aplikacje łączą w sobie następujące zasady: * Projekt – układ, organizacja, wygląd i kolorystyka poszczególnych kroków oraz elementów w ramach każdego kroku.* Funkcjonalność – sposób działania logiki aplikacji, np.: zachowanie wyzwalaczy, nawigacja między krokami lub konfiguracja widżetów* Architektura – zdefiniowany zakres aplikacji, model danych (dane odczytywane lub zapisywane) oraz integracje i/lub podłączone urządzenia.

Pamiętaj – Tulip to platforma typu „no-code”, więc skupimy się na funkcjach potrzebnych do projektowania aplikacji gotowych do wdrożenia, niezależnie od Twojego doświadczenia w programowaniu.

Zanim zaczniesz tworzyć aplikację, musisz zrozumieć, co tworzysz i dlaczego.

Proces tworzenia aplikacji

Przestrzeganie procesu tworzenia aplikacji gwarantuje, że tworzone aplikacje odpowiadają potrzebom biznesowym i operacyjnym. Tworząc wiele aplikacji, upewnij się, że współpracują one ze sobą jako jedno rozwiązanie poprzez wymianę danych i przekierowywanie między procesami.

Proces tworzenia aplikacji obejmuje następujące etapy:

Określ cele biznesowe

  1. Wybierz 1–3 cele, na których chcesz się skupić
  2. Przy ustalaniu celów należy kierować się realizmem. Cele muszą być konkretne i mierzalne.
  3. Zidentyfikuj obszary wymagające poprawy, które będą miały największy wpływ na Twoją działalność.
  4. Dostosuj cele do ogólnej strategii biznesowej.
  5. Upewnij się, że cele są dostosowane do poziomu dojrzałości Twojej firmy i jej priorytetów w zakresie rozwoju
  6. Oceń obecny etap rozwoju i kierunek wzrostu.
  7. Dostosuj cele do dostępnych zasobów.
  8. Przewiduj przyszłe potrzeby i wyzwania.
  9. Wykorzystaj te cele do ustalenia priorytetów tworzenia przypadków użycia w Tulip. Zidentyfikuj i ustal priorytety przypadków użycia, które wspierają Twoje cele, w oparciu o potencjalny wpływ.
  10. Opracuj plan wdrożenia.
  11. Skorzystaj z poniższego szablonu celów biznesowych, aby zidentyfikować słabe punkty operacyjne, ustalić priorytety celów i określić mierzalne wskaźniki KPI.

Set business metrics graphic

Wybierz pierwszy przypadek użycia

Przypadek użycia to szeroki obszar wymagający usprawnień lub proces, wokół którego buduje się aplikacje, na przykład cyfrowe instrukcje pracy lub zarządzanie zapasami.

Zacznij od celów biznesowych i przejdź wstecz do projektu aplikacji.

Przykład

Twoje cele biznesowe to: - Zwiększenie wydajności przy pierwszej produkcji - Mniejsza liczba cykli poprawek - Mniejsza ilość odpadów pod względem objętości

Dane potrzebne do oceny tych celów to: – ilość odpadów na stanowisku (w masie) – przepustowość na linii – liczba wad według typu

Przykłady zastosowań do tworzenia aplikacji: - Ważenie i klasyfikowanie odpadów dzięki połączeniu z wagą - Śledzenie przepustowości na podstawie danych produkcyjnych - Szczegółowe raporty dotyczące błędów i wad

Zapisz się na kurs Tulip University, aby dowiedzieć się więcej: Jak wybrać swój pierwszy przypadek użycia.

Opracuj plan hali produkcyjnej

Podczas projektowania rozwiązania w Tulip kluczowe znaczenie ma uwzględnienie fizycznej lokalizacji rozwiązania (urządzenia, narzędzia, ograniczenia), a także czynności (sekwencja procesów, pora dnia), które operatorzy wykonują w danym miejscu.

Schemat przepływu operacyjnego (OFD) pomaga przyporządkować aplikacje do hali produkcyjnej oraz rozłożyć na czynniki pierwsze procesy, które będą stanowić podstawę dla tych aplikacji.

Przykładowy diagram OFD czynności@(Embed)(https://cdn.document360.io/7c6ff534-cad3-4fc8-9583-912c4016362f/Images/Documentation/Activities%20OFD.svg)

Dowiedz się więcej o tworzeniu diagramu OFD w ramach kursu Tulip University: Projektowanie rozwiązań w Tulip

Dokumentuj działania operatorów w odniesieniu do funkcji i funkcjonalności aplikacji

Przed rozpoczęciem tworzenia aplikacji w Tulip warto przygotować szkic struktury (wireframe). Jest to ogólny zarys lub szkic układu aplikacji i przebiegu pracy, bez szczegółowych elementów i projektu graficznego. Szkice te można tworzyć na podstawie diagramu OFD.

  1. Określ główną funkcjonalność

Pierwszym krokiem jest określenie podstawowej funkcji aplikacji. Jakie kluczowe zadanie ma ona realizować? Kto będzie z niej korzystał?

  1. Naszkicuj etapy działania aplikacji

Naszkicuj etapy działania aplikacji, które zasadniczo odpowiadają poszczególnym ekranom, z którymi będzie wchodził w interakcję operator. Jakie czynności będą wykonywać operatorzy i w jakiej kolejności? Aplikacje powinny odzwierciedlać każdy etap procesu zachodzącego na hali produkcyjnej.

  1. Ustal przepływ użytkownika

Zilustruj potencjalne ścieżki, którymi użytkownik może podążać w aplikacji, rysując strzałki między etapami, aby przedstawić przepływ użytkownika.

  1. Wskaż elementy interaktywne

Dodaj elementy interaktywne dla każdego etapu, aby zaznaczyć wszystko, z czym operatorzy będą fizycznie wchodzić w interakcję. Elementy te mogą obejmować przyciski, formularze, tabele i urządzenia.

  1. Funkcje wykraczające poza przepływy pracy

Uwzględnij dodatkowe funkcje, do których operatorzy mogą potrzebować dostępu poza swoim przepływem, takie jak formularze zgłoszeń usterek, ekrany wezwania pomocy, ekrany analityczne itp.

Przykładowe makietySolution Wireframe Examples 1 2

Po naszkicowaniu podstawowego szkicu interfejsu twórcy aplikacji mogą z łatwością przystąpić do tworzenia poszczególnych kroków w Edytorze aplikacji.

Edytor aplikacji

Edytor aplikacji to miejsce, w którym tworzysz i edytujesz swoje aplikacje bez konieczności posiadania doświadczenia w programowaniu.

App editor ex functionality

Aby uzyskać szczegółowy przegląd edytora aplikacji, odwiedź stronę „Wprowadzenie do edytora aplikacji Tulip”.

Kroki

Kroki to „strony” aplikacji, czyli różne ekrany wyświetlające treść

Kroki mogą być liniowe lub nieliniowe, co oznacza, że nie muszą następować po sobie kolejno w kolejności, w jakiej je ustawiłeś. Logika dodana do aplikacji określa sposób przejścia między krokami.

Dowiedz się więcej o krokach tutaj.

Układ podstawowy

Układ podstawowy to szablon, który ma zastosowanie do każdego tworzonego kroku. Utworzenie układu podstawowego ułatwia tworzenie aplikacji, ponieważ podstawowe elementy są automatycznie dodawane do każdego kroku, a także zapewnia spójny styl w całej aplikacji.

Dowiedz się więcej o układzie podstawowym tutaj.

Widżety

Widżety to podstawowe elementy składowe aplikacji. Mogą wyświetlać informacje, gromadzić dane, wykonywać logikę wyzwalaczy i nie tylko.

Widgets.png

Oto różne rodzaje widżetów:

  • Widżety ikonowe — umieszczaj kształty, ikony lub logo w obszarze roboczym i konfiguruj logikę, aby zaprojektować wygląd i identyfikację wizualną swojej aplikacji.
  • Widżety przycisków — wybieraj spośród szerokiej gamy przycisków, zarówno tych z zaprogramowaną logiką, jak i pustych, które możesz dostosować do własnych potrzeb, aby wykorzystać je w swojej aplikacji.
  • Widżety wejściowe — zbieraj dane od użytkowników aplikacji za pomocą widżetów wejściowych, przy czym każdy typ wejścia reprezentuje inną zmienną danych.
  • Widżety tekstowe — wyświetlaj tekst statyczny lub dynamiczny, w tym wartości zmiennych, zwykły tekst statyczny oraz całe symbole zastępcze rekordów.
  • Widżety osadzone – osadzaj w aplikacji filmy, obrazy, pliki CAD, dokumenty, skanery kodów kreskowych i wiele innych elementów.
  • Widżety kamery – wyświetlaj obraz z kamery Tulip Vision lub skanuj kody kreskowe za pomocą kamery w swoim urządzeniu.
  • Widżety podpisu elektronicznego – podpisuj dane w Tulip zgodnie z 21 CFR część 11
  • Widżety niestandardowe — jeśli żaden z powyższych widżetów nie odpowiada Twoim potrzebom, możesz stworzyć własny widżet przy użyciu HTML, CSS i JavaScript, aby rozszerzyć możliwości platformy.

Dowiedz się więcej o widżetach tutaj.

Wyzwalacze

Wyzwalacze pozwalają na dodanie logiki do aplikacji.

Wyzwalacze sprawiają, że aplikacja wykonuje określone czynności. Bez nich aplikacja jest jedynie pustym ekranem. Wyzwalacze można dodawać do widżetów, a także do kroków (wyzwalacze na poziomie kroku) i aplikacji (wyzwalacze na poziomie aplikacji) oraz w odpowiedzi na określone zdarzenia, takie jak uruchomienie urządzenia.

ex first app display hello world message

Wszystkie wyzwalacze mają ten sam podstawowy format: gdy wystąpi określone zdarzenie, należy wykonać następującą akcję i/lub przejście.

Wyzwalacze mogą być tak proste lub skomplikowane, jak tego potrzebujesz, z możliwością dodania wielu akcji. Możesz również dodać instrukcje „if”, które nakładają warunek na wykonywaną akcję, jeśli kryteria są spełnione.

Za pomocą instrukcji „if” ustala się warunki, które pozwalają na wykonanie kolejnych akcji.

Trigger-If Statement.png

Kolejne instrukcje to albo akcja, albo przejście. Akcja to zmiana w aplikacji, która nie wiąże się ze zmianą kroków. Przejście to albo zmiana kroków, albo zakończenie działania aplikacji.

Trigger-New Action/Transition.png

Wreszcie, jako uzupełnienie instrukcji „if”, istnieją instrukcje „else if”, które określają alternatywne działanie do wykonania, gdy instrukcja „if” okaże się fałszywa.

Trigger-Else If Statement.png

Dowiedz się więcej o wyzwalaczach tutaj.

Zmienne

Zmienne są podstawowym sposobem przechowywania i odwoływania się do danych w aplikacjach Tulip. Przechwytują dane z różnych źródeł, w tym z danych wprowadzanych przez użytkownika i danych wyjściowych urządzenia, oraz umożliwiają wykonywanie obliczeń na podstawie aktywności aplikacji. Zmienne można wykorzystywać do sterowania zachowaniem aplikacji za pomocą wyzwalaczy, wyświetlania treści dynamicznych oraz tworzenia szczegółowych raportów w Analytics.

Zmienne mogą mieć następujące typy danych:

  • Logiczny – Tak/Nie
  • Kolor — dynamiczny kolor do ustawiania statusu widżetu
  • Data i godzina – sygnatura czasowa z datą i godziną
  • Plik – link do pliku przechowywanego w Tulip
  • Obraz – link do obrazu przechowywanego w Tulip
  • Liczba całkowita – liczba całkowita
  • Interwał – czas wyświetlany w sekundach
  • Machine – obiekt typu „Machine” w Tulip
  • Liczba – liczba rzeczywista
  • Obiekt – Konfigurowalna struktura obiektu z atrybutami podrzędnymi, które mają własny typ danych
  • Station – obiekt typu „Station” w Tulip z obszaru hali produkcyjnej
  • Tekst – sekwencja znaków
  • Użytkownik – obiekt „Użytkownik” w systemie Tulip z ustawień konta/środowiska pracy

Więcej informacji na temat zmiennych znajdziesz tutaj.

Najlepsze praktyki dotyczące tworzenia aplikacji

Poniższe praktyki dotyczą poszczególnych elementów aplikacji:

Projekt

Układ, organizacja, wygląd i kolorystyka poszczególnych etapów oraz elementów w ramach każdego etapu.

  • Jedna rola, jeden proces: Każda aplikacja powinna być dostosowana do konkretnej roli użytkownika i zadań z nią związanych. Dzięki temu aplikacja jest ukierunkowana na konkretny cel i łatwa w obsłudze.
  • Układ podstawowy: Układ podstawowy stosuje ten sam projekt do każdego etapu w aplikacji. Standaryzuje to interfejs użytkownika i zapewnia operatorom intuicyjną obsługę. Dowiedz się, jak zaprojektować skuteczny układ podstawowy tutaj.
  • Jasne nazwy elementów: Elementy aplikacji, takie jak etapy, wyzwalacze i zmienne, powinny mieć jasne i unikalne nazwy. Pozwala to twórcom aplikacji intuicyjnie zrozumieć, czym jest dany element i do czego służy. Dowiedz się więcej o najlepszych praktykach dotyczących nazewnictwa elementów tutaj.
  • Ujednolicone stany: Z góry zdefiniowany zestaw stanów (zamówienia, stacji), który można ponownie wykorzystać w innych aplikacjach w celu zachowania spójności i umożliwienia płynnej integracji.

Funkcjonalność

Sposób działania logiki aplikacji, np.: zachowanie wyzwalaczy, nawigacja po krokach lub konfiguracja widżetów.

  • Ujednolicone symbole zastępcze rekordów: Spójne stosowanie symboli zastępczych rekordów w różnych aplikacjach zapewnia integralność danych i upraszcza zarządzanie danymi.
  • Nazewnictwo kroków: Należy stosować odpowiednie nazwy kroków i grup kroków, aby określić, na czym polega dane zadanie lub czynność
  • Zarządzanie zmiennymi: W miarę możliwości używaj zmiennych ogólnych i czyść zmienne przed ich ponownym użyciem

Architektura

Zdefiniowany zakres aplikacji, dane, z których są odczytywane lub do których są zapisywane, oraz integracje i/lub podłączone urządzenia.

  • Funkcja autonomiczna: Aplikacje powinny być zaprojektowane tak, aby działały niezależnie, bez polegania na innych aplikacjach. Sprzyja to modułowości i łatwości konserwacji.
  • Integracja w miarę potrzeb: Wszelkie dane zewnętrzne powinny być wykorzystywane w Tulip wyłącznie w zakresie niezbędnym do zapewnienia kontekstu w aplikacji. Zapewnia to utrzymanie jednego wiarygodnego źródła informacji. Dowiedz się więcej o integracjach systemowych tutaj.

Najlepsze praktyki dotyczące projektowania aplikacji

Podczas projektowania aplikacji należy pamiętać o dwóch ważnych kwestiach: nawigacji i dostępności. Użytkownicy muszą poruszać się po aplikacji bez gubienia się lub utknięcia w trakcie wykonywania czynności.

Więcej informacji na temat projektowania aplikacji znajdziesz tutaj.

Kolejne kroki

Zacznij tworzyć aplikacje pod okiem ekspertów Tulip:* Przewodnik krok po kroku: Stwórz swoją pierwszą aplikację* Kurs uniwersytecki „Podstawy projektowania i logiki aplikacji”

Zostań certyfikowanym twórcą aplikacji Tulip:Certyfikacja dla początkujących twórców aplikacji


Czy znalazłeś to, czego szukałeś?

Możesz również przejść na stronę community.tulip.co, aby zadać pytanie lub sprawdzić, czy inni mieli podobny problem!