Import łączników i funkcji łączników

Kto może korzystać z tej funkcji

Użytkownicy korzystający z planów Enterprise i wyższych.

Schemat eksportu i importu

Poniżej przedstawiono cały przebieg transferu dla łączników i funkcji łączników. Niniejszy dokument zawiera szczegółowe wyjaśnienie tego przebiegu.

Eksport

Podczas eksportu musimy określić, które łączniki powinny zostać uwzględnione przy eksportowaniu aplikacji lub automatyzacji. Na szczęście jest to proste. Odwołania do łączników mogą pochodzić wyłącznie z wyzwalaczy i automatyzacji. Jeśli aplikacja lub automatyzacja odwołuje się do funkcji łącznika, łącznik ten wraz z funkcjami, do których się odwołuje, zostanie wyeksportowany. Łączniki można również eksportować pojedynczo, w którym to przypadku wyeksportowane zostaną wszystkie funkcje:

Import

Migawki łączników

Gdy łącznik jest używany w opublikowanej aplikacji, tworzone są migawki jego funkcji. Więcej szczegółów na temat tego zachowania można znaleźć tutaj. Migawki te nie są widoczne na stronie Łączniki.

Po zaimportowaniu wszystkie łączniki w postaci migawek są konwertowane na łączniki bez migawek, dzięki czemu są widoczne na stronie Łączniki.

Co pozostaje bez zmian? Co robimy, jeśli znajdziemy pasujący łącznik?

Następnie sprawdzamy, czy w instancji docelowej istnieją pasujące łączniki. W przypadku łączników po prostu weryfikujemy, czy identyfikator łącznika już istnieje w instancji docelowej.

Jeśli istnieje pasujący identyfikator łącznika, nie tworzymy nowego łącznika, lecz wykorzystujemy istniejący. Nie aktualizujemy żadnych konfiguracji środowisk dla środowisk istniejących w instancji docelowej. Jeśli do łącznika źródłowego dodano nowe środowisko, zostanie ono dodane, ale dane uwierzytelniające nie zostaną przeniesione.

Jeśli obszary robocze są w użyciu, a łącznik istnieje w innym obszarze roboczym, łącznik ten zostanie przeniesiony do obszaru globalnego i będzie teraz dostępny we wszystkich obszarach roboczych.

Jeśli nie zostanie znaleziony żaden pasujący łącznik, zostanie utworzony nowy łącznik z konfiguracją instancji źródłowej.

Funkcje łącznika

Po znalezieniu pasującego łącznika należy sprawdzić każdą funkcję, aby upewnić się, czy istnieje ona w instancji docelowej. Istnieją trzy warunki pozwalające zidentyfikować pasującą funkcję łącznika: 1. Czy identyfikator funkcji istnieje? Jeśli nie, należy utworzyć nową funkcję. Jeśli tak, należy kontynuować. 2. Czy dane wejściowe i wyjściowe są takie same? Jeśli nie, należy utworzyć nową funkcję o unikalnej nazwie. Jeśli tak, należy kontynuować. 3. Czy pasująca funkcja jest zarchiwizowana? Jeśli tak, należy ją odarchiwizować.

W przypadku wszystkich pasujących funkcji uwzględniona zostanie konfiguracja w instancji docelowej.

Funkcje łączników — nowe zachowanie importu

Każda funkcja łącznika musi zostać sprawdzona pod kątem jej istnienia w instancji docelowej. Istnieją trzy warunki pozwalające zidentyfikować pasującą funkcję łącznika: 1. Czy istnieje identyfikator wersji funkcji? Jeśli nie, utwórz nową funkcję. Jeśli tak, kontynuuj. 2. Czy dane wejściowe, wyjściowe i treść są identyczne? Jeśli nie, zaimportuj tę wersję funkcji łącznika jako migawkę.